Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych
w Elblągu

Witamy w Internetowym Serwisie
Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Elblągu
Strona Główna
Kodeks Etyki
Biuletyn
Ustawy
Rozporządzenia
Uchwały KZPiP
wnioski
Stanowisko XIII O.Z.P.iP. w Elblągu z dnia 6 marca 2004 r.
Pielęgniarki i Położne w Unii Europejskiej

O.I.P.I.P. w Elblągu
  

@

Biuletyn Informacyjny

Nr.1/2004

Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych

w Elblągu


"Wszyscy chcą waszego dobra

- nie dajcie go sobie zabrać"

                                                               St. Jerzy Lec                                                      


Biuletyn Informacyjny OIPiP w Elblągu wydawany  przez naszą izbę jest oficjalnym pismem samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych.

Rozprowadzany jest bezpłatnie wśród członków samorządu.


Spis treści:


1. Informacje z Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych w Warszawie,

2. Informator samorządowy,

3. To warto wiedzieć...

4. XIII Okręgowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych w Elblągu,

5. Oferta pracy dla pielęgniarek,

6. Ogólnopolska Konferencja Położnych,

7. Wołanie o rozsądek,

8. Oświadczenie Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych w Warszawie,

9. Polskie Towarzystwo Położnych,

10. Klauzula sumienia,

11. Kodeks etyki zawodowej pielęgniarki i położnej,

12. Raz jeszcze o Unii...

13. Z żałobnej karty...






Informacje z Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych

https://nutresinherbapureear.com/

dr n.biol.
Elżbieta
W dniach 8-11 grudnia 2003 r. odbył się IV Krajowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych, który jest najwyższym Organem Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych. Biorą w nich udział delegaci wybrani przez okręgowe Zjazdy oraz członkowie ustępujących organów Naczelnej Izby jako głos doradczy. Wśród rozlicznych kwestii, jakie poruszano w trakcie obrad jedną z ważniejszych były wybory prezesa , członków Naczelnej Rady i przewodniczących organów NIPiP.

Uchwała nr 13
IV Krajowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych
z dnia 10 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości składki członkowskiej oraz zasad jej podziału

Na podstawie art.31 pkt.11 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych  (Dz. U. Nr 41 poz. 178 z późniejszymi zmianami) uchwala się, co następuje:

§ 1. 

Składki opłacają członkowie samorządu posiadający prawo wykonywania zawodu pielęgniarki, położnej:

1)        wykonujący zawód pielęgniarki lub zawód położnej na obszarze działania właściwej okręgowej izby,

2)        zamierzający wykonywać zawód pielęgniarki lub zawód położnej na obszarze działania właściwej okręgowej izby,

3)        wpisani na listę członków okręgowej izby lecz nie wykonujący zawodu

§ 2. 

1 Określa się miesięczną składkę członkowską w wysokości :

1)        1% wynagrodzenia zasadniczego pielęgniarek, położnych wykonujących zawód,

2)        1 % wynagrodzenia zasadniczego pielęgniarek, położnych pełniących funkcję z wyboru,

3)        0,5% emerytury, renty lub świadczenia przedemerytalnego,

4)        0,5% średniego wynagrodzenia dla przedsiębiorstw, ogłoszonego przez Prezesa GUS za ostatni kwartał poprzedniego roku kalendarzowego w odniesieniu do osób prowadzących praktykę indywidualną na własny rachunek, oraz innych osób nie wymienionych w pkt 1 - 3, a spełniających warunki określone w §1.  12,40)

2.  Składka członkowska winna być naliczana z jednego, głównego źródła przychodów. 

§ 3. 

1 Składki członkowskie przekazuje się na konto okręgowej izby pielęgniarek i położnych do 15 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

2. Dopuszcza się opłacanie składek członkowskich w trybie określonym uchwałą właściwej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych  "z  góry" za okres nie dłuższy niż jeden kwartał. 

§ 4. 

Z płacenia  składek członkowskich zwolnione są pielęgniarki i położne:

1)             bezrobotne, które są zarejestrowane w urzędach pracy,

2)             przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek rehabilitacyjny,

3)             które zaprzestały wykonywania zawodu na swój wniosek.  

§ 5. 

1. Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych  przekazuje 6% sumy uzyskanych składek członkowskich na rzecz Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych do końca bieżącego miesiąca za miesiąc poprzedni.

2. Załącznikiem do przelewu powinna być nota księgowa stwierdzająca kwotę odpisu na rzecz Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych.

§ 6. 

1. Za spóźnione płatności będą naliczane odsetki ustawowe.

2. W przypadku braku wpłaty należnych składek za dwa pełne okresy  podlegają one egzekucji zgodnie z art. 59 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych. 

§ 7. 

Tracą moc:

1. Uchwała Nr  6 II Krajowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych z dnia 4 grudnia 1995 r. w sprawie wysokości składek członkowskich,

2. Uchwała Nr  4 III Krajowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych z dnia 7 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości składek członkowskich .

§ 8. 

Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004r. 

   

MINISTERSTWO ZDROWIA 

Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego

NSU-EC/UE-44/200 Warszawa, 02.03.2004 r.

Pani Elżbieta Buczkowska - Prezes NRPiP

W odpowiedzi na pismo z dnia 10.02. 2004 r. (NRPiP/XXIII/7/2004) Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego poniżej przedstawia odpowiedzi na postawione pytania.

 

1) Jakie środki finansowe i przez kogo zostały przeznaczone na uruchomienie rejestru?

 

Na uruchomienie rejestru przeznaczone zostały środki finansowe z Programu Phare 2002 "Zapewnienie uznawania kwalifikacji do wykonywania zawodów medycznych", w ramach którego mieści się Kontrakt 2 Pomoc techniczna-A stanowiący o utworzeniu nowego systemu operacyjnego dla celów Centralnego Rejestru Pielęgniarek i Położnych oraz Kontrakt 4 Inwestycje-A przewidujący zakup sprzętu komputerowego z właściwym wyposażeniem i oprogramowaniem. Zatem środki finansowe na utworzenie Centralnego Rejestru Pielęgniarek i Położnych w wysokości 150000 EUR (Kontrakt 2) oraz 342000 EUR (Kontrakt 4) pochodzą z tegoż Programu, w tym współfinansowanie polskie dotyczy Kontraktu 4 Inwestycje - A (92 000 Euro).

 

2) Jakie oprzyrządowanie otrzymałyby izby okręgowe na prowadzenie rejestru?

 

Każda z okręgowych izb otrzyma zestaw komputerowy - niezbędny do wprowadzania danych zawartych w rejestrze - składający się ze stacji dysków wraz z oprogramowaniem Windows (przynajmniej Windows 2000 Professional), monitora, klawiatury i myszki.

kulnaro.pl
Nowości, porady, zdrowie <<
http://kulnaro.pl/
Nutresin Herbapure Ear
Olejek do uszu - opinie
http://kulnaro.pl/nutresin-herbapure-ear-slysz-wyraznie-opinie-dzialanie-cena/

 

 

 

3)  Jakiego charakteru ma być rejestr i jaką bazę danych powinien zawierać?

 

Centralny Rejestr Pielęgniarek i Położnych będzie zawierał dane zbierane przez okręgowe izby pielęgniarek i położnych.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, ustawy o izbach lekarskich, ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, ustawy o izbach aptekarskich, ustawy o zawodzie lekarza oraz niektórych innych ustaw po Rozdziale 2 w ustawie o samorządzie pielęgniarek i położnych dodaje Rozdział 2a "Centralny Rejestr Pielęgniarek i Położnych" w brzmieniu:

Art. 11a. 1. Centralny Rejestr Pielęgniarek i Położnych prowadzi NRPiP.

2. Rejestr, o którym mowa w ust. l, prowadzony jest w formie elektronicznej, w sposób uniemożliwiający jego uszkodzenie, zniszczenie lub dostęp osób nieupoważnionych.

Art.11b. Rejestr, o którym mowa w art.l la ust. l, zawiera następujące dane: 1)   imię (imiona) i nazwisko,2)  nazwisko rodowe,3)   imiona rodziców,4)  płeć,5)   miejsce i datę urodzenia, 6)  numer ewidencyjny PESEL, a w przypadku gdy pielęgniarce lub położnej nie nadano tego numeru - serię i numer dowodu osobistego lub paszportu, albo numer identyfikacyjny innego dokumentu, na podstawie którego możliwe jest ustalenie danych 7)  numer NIP - w odniesieniu do pielęgniarki, położnej, posiadającej taki numer 8)  obywatelstwo (obywatelstwa) 9)  adres miejsca zamieszkania,

10) tytuł zawodowy,11) numer prawa wykonywania zawodu albo ograniczonego prawa wykonywania zawodu oraz numery dotychczasowych zaświadczeń o prawie wykonywania zawodu z określeniem organu wydającego zaświadczenie i daty wydania,12) informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie13) informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu

14) nazwę ukończonej odpowiednio szkoły pielęgniarskiej lub szkoły położnych15) numer dyplomu i datę wydania oraz rok ukończenia szkoły, o której mowa w pkt 15,16) datę rozpoczęcia wykonywania zawodu17) datę i miejsce rozpoczęcia i ukończenia stażu podyplomowego18) datę i rodzaj ukończonego kształcenia podyplomowego oraz nazwę organizatora kształcenia wydającego zaświadczenie albo u którego pielęgniarka, położna ukończyła kształcenie specjalizacyjne 19) uzyskany stopień naukowy, datę uzyskania oraz nazwę organu nadającego stopień 20) uzyskany tytuł naukowy, datę uzyskania oraz nazwę organu nadającego tytuł 21) nazwę pracodawcy oraz datę zatrudnienia i stanowisko, poczynając od daty rozpoczęcia wykonywania zawodu 22) informację o prowadzeniu indywidualnej, indywidualnej specjalistycznej lub grupowej praktyki pielęgniarek, położnych wraz z numerem wpisu do właściwego rejestru 23) informację o zaprzestaniu wykonywania zawodu 24) informację o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu 25) informację o zrzeczeniu się prawa wykonywania zawodu 26) stosunek do służby wojskowej 27) informację o skreśleniu z rejestru pielęgniarek i rejestru położnych prowadzonego przez właściwą okręgową radę pielęgniarek i położnych.

Art.11c. 1. NRPiP na wniosek osoby wpisanej do rejestru dokonuje odpisów z rejestru, o którym mowa w art. l la ust. l, w zakresie dotyczącym tej osoby.

2. NRPiP na wniosek odpowiednich władz lub organizacji państwa członkowskiego UE, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, udostępnia z rejestru, o którym mowa w art.lla ust. l, informacje niezbędne do uznania kwalifikacji, o które wnoszą odpowiednie władze lub organizacje państwa członkowskiego UE, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, a które mogą mieć wpływ na podjęcie lub wykonywanie zawodu pielęgniarki, położnej na terytorium tego państwa.

3. Na wniosek upoważnionych organów udostępnia się informacje zawarte w rejestrze dla celów statystycznych.

Art. 11d. Pielęgniarka, położna wpisana do rejestru, o którym mowa w art. l la ust. l obowiązana jest do niezwłocznego zawiadomienia właściwej okręgowej rady pielęgniarek i położnych o wszelkich zmianach danych, o których mowa w art. 11 b, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

Art. 11e. ORPiP obowiązana jest do przekazywania NRPiP danych z prowadzonego przez siebie rejestru pielęgniarek i rejestru położnych, nie później niż w terminie 7 dni od daty dokonania wpisu do odpowiedniego rejestru.

Art. 11 f. NRPiP obowiązana jest przekazywać do dnia 23 grudnia każdego roku ministrowi właściwemu do spraw zdrowia informacje o aktualnej liczbie i strukturze zatrudnienia pielęgniarek i położnych wykonujących zawód na terenie działania poszczególnych ORPiP .

Art. l 1g. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób prowadzenia Centralnego Rejestru Pielęgniarek i Położnych, w tym sposób aktualizacji danych zawartych w tym rejestrze oraz sposób udostępniania danych wpisanych do tego rejestru, kierując się koniecznością zapewnienia wiarygodności oraz ochrony danych.";

 

4)  Czy w przypadku wprowadzenia Centralnej Bazy Danych okręgowe izby zostaną pozbawione dotacji na zadania przyjęte od administracji rządowej?

 

ORPiP, co do zasady, nie zostaną pozbawione dotacji na zadania przyjęte od administracji rządowej. Dotacja jest bowiem przyznawana per capita.

 

5)  Kto przygotowałby i sfinansował program komputerowy?

 

Utworzenie Rejestru przewidziano w ramach Projektu PHARE "Zapewnienie uznawania kwalifikacji do wykonywania zawodów medycznych ". Przedmiotem kontraktu nr 2 Projektu (pomoc techniczna -A) jest zaprojektowanie nowego systemu operacyjnego dla Centralnego Rejestru w celu zbierania danych o kwalifikacjach i liczbie pielęgniarek i położnych oraz

zarządzania danymi, natomiast zakup sprzętu komputerowego przewidziany został w kontrakcie nr 4 Projektu. Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego opracował dla ww. kontraktów niezbędną dokumentację (Terms of Reference) oraz specyfikację techniczną. Obecnie trwają, we współpracy z UKIE, Przedstawicielstwem Komisji Europejskiej w Polsce oraz Centralną Jednostką Finansująco-Kontraktującą, finalne prace nad uruchomieniem procedury przetargowej. O wszystkich podejmowanych działaniach Naczelna Rada jest informowana na bieżąco.

 

6)  Jakie konsekwencje poniesie NRPiP w przypadku nie zrealizowania zaleceń wynikających z Programu Przygotowawczego Polski do Akcesji z UE oraz zaleceń Per Review?

 

Niewykorzystanie środków już zakontraktowanych z funduszu Phare zawsze wiąże się z poważnymi konsekwencjami politycznymi i ekonomicznymi dla całego kraju. Rozliczanie Polski ze środków przeznaczonych z budżetu unijnego zwykle prowadzi do poważnych zakłóceń, co na początku naszego członkostwa jest wysoce niepożądane. Należy także zaznaczyć, iż rezygnacja z ww. kontraktów spowoduje konieczność uruchomienia skomplikowanej procedury zmiany całego Projektu PHARE (długotrwałe i angażujące instytucjonalnie kilka podmiotów) oraz utratę przeznaczonych na ten cel wspólnotowych środków finansowych w wysokości 400 000 EUR,

a także zmianę struktury środków budżetowych na 2004 rok w części 46 Zdrowie (w zakresie kwoty 92 000 EUR przeznaczonej na współfinansowanie realizacji wskazanych kontraktów). Jeszcze raz podkreślmy, że w świetle bliskiego terminu uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej byłoby to niezmiernie trudne i stawiające stronę polską w niekorzystnym świetle.

Zmiana całego projektu Phare wywoła również niemożność przeprowadzenia kontraktu w części dotyczącej opracowania systemu i sprzętu dla Wydziału Uznawania Kwalifikacji w Zawodach Medycznych Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wyższego Ministerstwa Zdrowia w ramach systemu ogólnego (Dyrektywy UE). Wydział zobowiązany jest do efektywnego wdrożenia stosownych procedur oraz pełnej operatywności od l maja 2004 r., co bez niezbędnych rozwiązań systemowych i technicznych zagwarantowanych programem Phare, będzie niezwykle trudne.

Brak Centralnego Rejestru niósłby ze sobą także negatywne skutki praktyczne. Zgodnie z acguis w obszarze sektorowego systemu uznawania kwalifikacji właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo występowania do właściwych władz państwa, z którego pochodzi wnioskująca o uznanie kwalifikacji pielęgniarka lub położna o weryfikację informacji dotyczących tej osoby. Odpowiedź powinna być udzielona nie późnej niż w ciągu trzech miesięcy. Termin ten może być trudny do dotrzymania w przypadku braku Centralnego Rejestru. Obawy te potwierdzają doświadczenia państw członkowskich Unii Europejskiej, wyrażane wielokrotnie w czasie organizowanych w ramach ww. Projektu PHARE seminariów.

 

Z wyrazami szacunku

 p.o. z-cy Dyrektora

Dep. Nauki i Szkolnictwa Wyższego

(-) Anna

 

Podziękowania

W życiu człowieka są chwile dobre i złe, jeśli w tych złych chwilach towarzyszy nam ludzka życzliwość i solidarność to łatwiej jest przetrwać niepowodzenie. W chwili obecnej naszej życzliwości, serca i solidarność potrzebuje nasza koleżanka z Pogotowia Małgosia.

Niezawisły sąd wypowie się, kto zawinił i gdzie popełniono błędy, czy było to ludzkie zaniedbanie czy też winę ponosi ułomny system ochrony zdrowia. Oszczędzanie w ochronie zdrowia na sprzęcie i personelu w naszych zawodach zawsze może być niebezpieczne dla pacjenta i nas samych. Pracownicy Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego i 110 Szpitala Wojskowego w Elblągu znając trudną sytuację Małgosi, postanowili jej pomóc. Pielęgniarki, położne, lekarze wrzucali do puszek pieniądze. Tym którzy rozumieli, że tak należy, , gdyż może i nam kiedyś przyda się ludzka życzliwość serdecznie dziękuję. Wiem, że pieniądze dawane były z serca i współczucia.

Uzbieraliśmy 2.100 zł, które zostały wpłacone na konto adwokata, który podjął się obrony naszej koleżanki.

Jeszcze raz dziękuję za zrozumienia i serce niech Jezus Zmartwychwstały obdarzy was łaskami za dobroć. 

Krystyna Miros


 

 

Dodatkowe polisy cudownym lekiem dla polskiej medycyny?

 

Czy już w przyszłym roku będziemy mogli kupować dodatkowe polisy zdrowotne? Eksperci szacują, że mogłyby one przynieść służbie zdrowia rocznie nawet 3,5 miliarda złotych. "Rzeczpospolita" dotarła do raportu przygotowanego w międzyresortowym zespole kierowanym przez wicepremiera Jerzego Hausnera.

       W zespole międzyresortowym, który od kilku miesięcy pod kierownictwem wicepremiera Jerzego Hausnera pracuje nad uporządkowaniem systemu ochrony zdrowia, zakończyły się prace nad raportem, który ma być podstawą prac dla rządu - pisze "Rzeczpospolita".

       Eksperci podkreślają, że Polacy już w tej chwili wydają z własnych kieszeni na usługi zdrowotne duże pieniądze, rocznie więcej niż 15 miliardów złotych. Lwia część tych kwot jest przeznaczana na zakup leków. Drugą pod względem wielkości pozycję, ok. 3 miliardów złotych, stanowią wszelkiego rodzaju opłaty nieformalne, ponoszone najczęściej w przypadkach leczenia szpitalnego. I właśnie te pieniądze, zdaniem ekspertów, powinny zostać "zalegalizowane" w formie dodatkowych polis zdrowotnych - pisze dziennik.

       Prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym mogłoby być zainteresowanych nawet 7 milionów osób, czyli co piąty z nas. Bardziej pesymistyczna prognoza zakłada, że prywatne polisy zdrowotne wykupi 3,5 miliona Polaków - podaje "Rzeczpospolita"

       Z raportu przygotowanego dla wicepremiera Jerzego Hausnera wynika, że eksperci widzą możliwość wprowadzenia dodatkowych ubezpieczeń bez czekania na tzw. koszyk świadczeń, nad którym prace trwają już prawie 10 lat. Prywatna polisa gwarantowałaby wyższy standard usługi: określenie czasu oczekiwania na zabieg czy poradę specjalisty, możliwość wyboru szpitala, opiekę specjalisty, lepsze warunki leczenia (np. dwuosobową salę).

Kiedy zaś zostanie opracowany koszyk gwarantowanych świadczeń medycznych, będzie możliwość dodatkowego ubezpieczenia się w ramach tej samej polisy.

Z takich ubezpieczeń mogłyby być np. finansowane koszty zapłodnienia in vitro, i innych usług medycznych, których płatnik publiczny (czyli w tej chwili Narodowy Fundusz Zdrowia) nie finansuje - pisze "Rzeczpospolita".

 

Jazda bez trzymanki

 

Plan finansowy Narodowego Funduszu Zdrowia wciąż nie został zmieniony. W czwartek Rada NFZ zdjęła punkt dotyczący zatwierdzenia zmiany planu z porządku obrad.

       Plan musi być zmieniony, by możliwa była realizacja porozumienia zawartego z lekarzami rodzinnymi.

       Minister zdrowia Leszek Sikorski powiedział PAP w piątek, że wkrótce przygotuje zmianę planu finansowego, którą następnie będzie musiał kontrasygnować minister finansów.

       W podobny sposób był przyjmowany plan finansowy Funduszu na rok 2004, kiedy Rada nie zaakceptowała poprawek do projektu planu zgłoszonych przez ministra. Minister skorzystał wówczas z artykułu 137 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, który przewiduje, że "w przypadku niezatwierdzenia uchwały (Rady Funduszu - PAP) dotyczącej planu finansowego, jeżeli nieprawidłowości uchwały nie zostaną w wyznaczonym terminie usunięte przez organ uchwałodawczy, oraz w przypadku nieuchwalenia planu finansowego na rok następny do dnia 31 sierpnia minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych ustala plan finansowy w całości lub w części".

       PAP nieoficjalnie dowiedziała się, że wśród członków Rady przeważył pogląd, iż nie będą oni brać odpowiedzialności za proponowane zmiany w planie finansowym, forsowane przez Sikorskiego. Problemem jest też to, że ustawa o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia nie przewiduje drogi zmiany planu finansowego. Ponadto część członków Rady ma wątpliwości co do legalności porozumienia zawartego między ministrem zdrowia a Porozumieniem Zielonogórskim.

       W porozumieniu z 6 stycznia zapisano, że transport sanitarny, całodobowa opieka stacjonarna, nocna i dzienna opieka wyjazdowa będą kontraktowane jako osobne świadczenia dla podmiotów, które będą je chciały zakontraktować. Tymczasem ustawa o Funduszu przewiduje, że wymienione świadczenia wchodzą w skład podstawowej opieki zdrowotnej. Sikorski powiedział, że na razie nie przewiduje zmiany tego zapisu wobec konieczności uchwalenia nowej ustawy lub obszernej nowelizacji obecnej. Rząd zapowiada, że taki projekt trafi do Sejmu pod koniec pierwszego kwartału tego roku. Trybunał Konstytucyjny uchylił znaczną część przepisów ustawy o Funduszu. (PAP)

 

 

 

XIII Okręgowy Zjazd

Pielęgniarek i Położnych

w Elblągu

 

W dniu 6 marca 2004 r. odbył się coroczny Okręgowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych. W zjeździe uczestniczyła Prezes NRPiP dr.n med. Elżbieta Buczkowska oraz władze miasta: Prezydent Marek Gliszczyński, Kierownik Referatu Zdrowia Waldemar Zimnoch, Wicestarosta Elbląski Maciej Romanowski. Gościem specjalnym był Poseł RP Jerzy Muller.

 

Na zjazd przybyli również dyrektorzy szpitali oraz zastępcy dyrektorów ds. pielęgniarstwa. Poseł Muller przedstawił w ogólnym zarysie problemy związane z ochroną zdrowia. Pan Marek Gliszczyński poinformował zebranych jakie zmiany organizacyjne czekają Samodzielny Publiczny Specjalistyczny ZOZ w Elblągu. Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych w swoim wystąpieniu podsumowała osiągnięcia samorządu, przedstawiła również zadania jakie czekają naszą organizację w najbliższej przyszłości.

 

Najwięcej emocji budziły kontrakty zawierane przez pielęgniarki i położne środowiskowo-rodzinne oraz pielęgniarki opieki domowej. Pani Jolanta Murawska Dyrektor Delegatury Narodowego Funduszu Zdrowia w Elblągu obiecała wszelką pomoc w rozwiązywaniu problemów. Na sali wywiązała się dyskusja o roli pielęgniarek i położnych w ochronie zdrowia , o ich zadaniach i oczekiwaniach. Padło stwierdzenie, iż zachodzi obawa że nie starczy już nam sił, aby wdrażać nowe reformy. Kolejne zmiany w ochronie zdrowia opracowuje zespół sejmowy, prof. Religi i komisja powołana przy Ministerstwie Zdrowia. Niektóre zapisy Narodowego Funduszu Zdrowia są niezgodne z Konstytucją RP i wymagają korekty tego co i tak kuleje. Na dzień dzisiejszy z obecnego systemu ubezpieczeń nie jest zadowolony ani pacjent ani też pielęgniarki i położne.

 

Do zjazdowej komisji uchwał i wniosków wpłynęły wnioski kierowane głównie do NFZ. Dotyczą one w przeważającej części kontraktowania świadczeń w podstawowej opiece zdrowotnej oraz nadzoru merytorycznego nad sprawowanego nad zadaniami wykonywanymi przez pielęgniarki i położne środowiskowo-rodzinne. Wnioski te zamieszczamy poniżej.

Druga część zjazdu poświęcone była miała charakter merytoryczny. Zjazd przyjął jednogłośnie sprawozdania organów izby a także preliminarz budżetowy na rok 2004 i nowy Regulamin Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Elblągu.

 

 

Wniosek Nr  1

XIII Okręgowego Zjazdu

Pielęgniarek i Położnych w Elblągu

z dnia 6 marca 2004 r.

kierowany do Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia

w sprawie weryfikacji możliwości objęcia pielęgniarską opieką długoterminową pacjentów.

 

W chwili obecnej pacjent z zerową punktacją w skali Barthela nie może zostać objęty pielęgniarską opieką długoterminową jeśli nie występują dodatkowe schorzenia np. odleżyny , określone w załączniku  opracowanym przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Skutkiem tej nieprzemyślanej administracyjnej decyzji, stan zdrowia wielu pacjentów pozbawionych tego typu wzmożonej opieki pielęgniarskiej prowadzi  do powstania powikłań wynikających z długotrwałego unieruchomienia w łóżku a w konsekwencji podwyższenia kosztów leczenia tych pacjentów.

Według ustaleń pielęgniarek długoterminowych pacjent obejmowany jest pielęgniarską opieką domową zbyt późno i maleją jego szanse na powrót do zdrowia. 

Sekretarz Zjazdu                                                                                         Przewodniczący Zjazdu

 

Wniosek Nr  2

XIII Okręgowego Zjazdu

Pielęgniarek i Położnych w Elblągu

z dnia 6 marca 2004 r.

kierowany do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie

w sprawie urealnienia stawki kapitacyjnej obowiązującej w Zakładach Pielęgnacyjno- Opiekuńczych i Opiekuńczo-Leczniczych

 

Delegaci XIII Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych w Elblągu  wnioskują o natychmiastowe urealnienie stawek kapitacyjnych na świadczenia wykonywane w tego typu zakładach.

Od dwóch lat wysokość tej stawki systematycznie maleje, pomimo stale rosnącego zapotrzebowania na usługi świadczone w Zakładach Pielęgnacyjno-Opiekuńczych i Opiekuńczo-Leczniczych.

Tego typu polityka prowadzi do obniżenia jakości usług proponowanych społeczeństwu  i  dalszej pauperyzacji zatrudnionych tam pielęgniarek.

Sekretarz Zjazdu                                                                                          Przewodniczący Zjazdu

  Ewa Wąsowska                                                                                             Alina Szatkowska

 

 

 

 

Wniosek Nr  3

XIII Okręgowego Zjazdu

Pielęgniarek i Położnych w Elblągu

z dnia 6 marca 2004 r.

kierowany do Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia

w sprawie powołania w Oddziale Wojewódzkim pielęgniarskiego nadzoru merytorycznego nad zadaniami wykonywanymi przez pielęgniarki i położne środowiskowo-rodzinne

 

Delegaci XIII Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych w Elblągu  wnioskują o utworzenie przy Narodowym Funduszu Zdrowia Oddziale Wojewódzkim w Olsztynie pielęgniarskiego nadzoru merytorycznego nad wykonywaniem zawodów pielęgniarki i położnej w podstawowej opiece zdrowotnej.

W chwili obecnej, gdy istnieje prawna możliwość tworzenia Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej, pielęgniarki i położne środowiskowo-rodzinne wykonują swój zawód w ramach indywidualnych lub grupowych praktyk.

Brak jest jednak uregulowań prawnych, dotyczących kwestii merytorycznego nadzoru nad ich pracą. Stąd wynika konieczność uregulowania tej kwestii.

 

Sekretarz Zjazdu                                                                                          Przewodniczący Zjazdu

 

 

Wniosek Nr  4

XIII Okręgowego Zjazdu

Pielęgniarek i Położnych w Elblągu

z dnia 6 marca 2004 r.

kierowany do Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia

w sprawie weryfikacji dokumentacji statystycznej prowadzonej w opiece długoterminowej oraz zwiększenia stawki kapitacyjnej na podopiecznych zamieszkałych na terenach wiejskich.

Pielęgniarki zatrudnione w opiece długoterminowej domowej wnioskują o przeanalizowanie czy wprowadzenie dodatkowej dokumentacji statystycznej jest niezbędne do rozliczenia usług świadczonych dla pacjentów objętych tego typu opieką.

Nowa dokumentacja stanowi dodatkowe obciążenie czasowe dla świadczeniodawców, którzy nie widzą konieczności podawania dodatkowych informacji  dotyczących czynności pielęgniarskich wykonywanych u poszczególnych pacjentów. To informacja zawarta jest w karcie czynności pielęgniarskiej.

Niezbędne jest również zwiększenie stawki kapitacyjnej w opiece długoterminowej na pacjentów zamieszkałych na terenach wiejskich. 

Tego typu posunięcie jest wskazane z tych samych powodów dla których zróżnicowano  te stawki w podstawowej opiece zdrowotnej.

Sekretarz Zjazdu                                                                                         Przewodniczący Zjazdu

 

 

Stanowisko

XIII Okręgowego Zjazdu

Pielęgniarek i Położnych w Elblągu

z dnia 6 marca 2004 r.

kierowany do Ministra Zdrowia oraz Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

w sprawie  podjęcia działań mających na celu wdrożenie procedur pielęgniarskich w podstawowej opiece zdrowotnej oraz określenia stawki kapitacyjnej dla poszczególnych świadczeniodawców tj: lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarek środowiskowo-rodzinnych, położnych środowiskowo-rodzinnych oraz pielęgniarek środowiska nauczania i wychowania.

 

Delegaci XIII Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych w Elblągu wnioskują o podjęcie działań oraz decyzji w zakresie wdrożenia procedur pielęgniarskich w podstawowej opiece zdrowotnej wraz z określeniem stawki kapitacyjnej dla poszczególnych świadczeniodawców.

Uważamy, ze przejrzysty system pozwoli na realizację świadczeń gwarantowanych ubezpieczonym w zakresie pielęgniarstwa rodzinnego, pielęgniarstwa środowiska nauczania i wychowania oraz położnictwa środowiskowo-rodzinnego.

W obecnym stanie organizacyjnym  podstawowej opieki zdrowotnej postępuje ograniczenie dostępności do usług pielęgniarskich w domu pacjenta - podopiecznego a usługi pielęgniarskie zawężają się jedynie do wykonania iniekcji na zlecenie lekarza.

Takie zabezpieczenie świadczeń zdrowotnych, naszym zdaniem jest ułomne i satysfakcjonuje jedynie lekarzy - właścicieli Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej.

Domagamy się sprawiedliwego podziału nie tylko zadań, odpowiedzialności ale również środków finansowych na realizację tych zadań, tym bardziej , ze tylko pielęgniarki i położne gwarantują całodobową opiekę nad pacjentami jak i w dni ustawowo wolne od pracy, za żenująco niskie stawki.

Jak i również wydzielenie świadczeń na rzecz uczniów i zawierania bezpośrednich umów z pielęgniarkami pracującymi w środowisku nauczania i wychowania.

Sekretarz Zjazdu                                                                                         Przewodniczący Zjazdu

Informujemy o wolnych miejscach pracy w Wielkiej Brytanii:

 

Pielęgniarka

 

/praca w szpitalu na zmiany, umowa na czas określony       3 mies. - okres próbny, 6 mies. lub 1 rok z możliwością przedłużenia/

Miejsce pracy: Nottingham

 

Wymagania:  wykształcenie kierunkowe, min. 3-letni staż pracy, znajomość j. angielskiego min. w stopniu średnio-zaawansowanym, w tym terminologii medycznej.

 

Zapewniamy: wizę z prawem do pracy, przejazd, /możliwość zakwaterowania/.

Wynagrodzenie zależne od posiadanych kwalifikacji               i stażu pracy.

 

Posiadamy certyfikat MGPiPS nr 441/1b

Nie pobieramy od kandydatów żadnych opłat.

 

 

CZY LEKARZE CHCĄ PIELĘGNOWAĆ ?

Te i inne usługi stricte pielęgniarskie, rozwijane i doskonalone przez nasze środowisko zawodowe, znalazły się w polu zainteresowania lekarzy rodzinnych. Uznali, że mogą z powodzeniem kontraktować te świadczenia! Oczywiście chodzi o uzyskanie środków finansowych przeznaczonych na tę grupę świadczeń, a nie - o ich faktyczną realizację. W ciągu ostatnich lat aktywność pielęgniarek i położnych w wypracowywaniu obszarów autonomicznego funkcjonowania zawodowego stała się solą w oku lekarzy. Aż trudno uwierzyć, ile wkładają wysiłku, by zniszczyć samodzielne praktyki pielęgniarek i położnych. Zdumiewa determinacja, z jaką podjęli walkę o środki przeznaczane na świadczenia pielęgnacyjne (bo przecież nie na zadania). Twierdzą, ze umieją je lepiej wykorzystać...

Żeby była pełna jasność: pielęgniarki i położne rodzinne planując swoje zawodowe cele nie wchodzą w kompetencje lekarzy. Nasze starania koncentrują się na wypracowaniu pakietu kompleksowych usług pielęgnacyjnych w ramach kompetencji zawodowych, zagwarantowanych ustawą o zawodach pielęgniarki i położnej - a więc takich, do wykonywania których pielęgniarka i położna ma uprawnienia i za które ponosi odpowiedzialność.

 

PRACOWNIK ZNIEWOLONY

Lekarze mówią: to do nas należy zapewnienie kompleksowej, podstawowej opieki zdrowotnej. Możemy jednak odpowiadać tylko za pracę tych osób (np. pielęgniarek i położnych), które są naszymi pracownikami. Czy rzeczywiście jedynie relacja pracodawca-pracownik gwarantuje dobrą współpracę oraz zapewnia odpowiednią jakość opieki ?

A może chodzi o coś innego ? Że z pracodawcą nie można dyskutować, nawet gdy wydaje nieprzemyślane decyzje czy niespójne polecenia ? Dzisiaj, gdy bezrobocie osiąga nienotowane rozmiary, można sobie pozwolić, jak sądzą niektórzy, na aroganckie, niecywilizowane wręcz reakcje wobec pracownika-niewolnika.

Przepracowane pielęgniarki, dyskryminowane, bez perspektyw, coraz częściej szykanowane za próby wybicia się na samodzielność, tracą siły. Nie podejmują kształcenia podyplomowego, bo wisi nad nimi groźba zerwania "podkontraktu".

Nie walczą o swoje, nie szukają wsparcia władz publicznych, a nawet - swoich zawodowych organizacji.

Niekorzystny system zatrudniania pielęgniarek i położnych na tzw. podkontraktach  został przyjęty w znacznej części kraju i trudno to dziś zmienić. Jest on korzystny tylko dla lekarzy, ale to oni dysponują znacznie większą niż pielęgniarki i położne siłą oddziaływania na organizatorów organów zdrowia i polityków.

Lekarze menadżerowie, właściciele przejmowanych przychodni, poradni, sprzętu i części personelu, w sytuacjach konfliktowych podejmują radykalne kroki: zwalniają niepokorne pielęgniarki i położne. Nauczyli się też korzystać z artykułu 23 Kodeksu pracy i zaczęli zatrudniać część pielęgniarek/położnych, dotychczasowych pracowników, na umowy cywilnoprawne (podkontrakty), i to na bardziej upokarzających warunkach niż w placówkach niewydolnej publicznej służby zdrowia. Takie postępowanie, wynika z prostej zasady: im mniej wydasz na innych, tym więcej sam zyskasz. Obrona lekarskiego monopolu to gra o dużą stawkę.

 

W JAKIEJ KONDYCJI DO UE ?

W przeddzień wejścia do Unii Europejskiej musimy zbudować skuteczny system opieki medycznej, porównywalny do istniejących w innych europejskich krajach. System dobrze zorganizowany, skoordynowany, w którym realizowane będą świadczenia ratujące życie , profilaktyczno-lecznicze, pielęgnacyjne, rehabilitacyjne i z zakresu promocji zdrowia. Czy osiągniemy ten cel, gdy bez reszty angażować się będziemy w obronę własnych partykularnych interesów ? I w jakiej kondycji znajdziemy się w zjednoczonej Europie ?

 

GRA W ZIELONE

System opieki zdrowotnej znajduje się w głębokiej zapaści. Ma nas z niej wyprowadzić kolejna ustawa i nowa organizacja opieki zdrowotnej. Można mieć nadzieję, że jej autorzy potraktowali obecną sytuację jako dobry moment, aby przestać łudzić obywateli, że wszystko wszystkim należy się ze składek. Zdrowie kosztuje, o czym najlepiej wiedzą ci, którzy chorowali i płacili dodatkowo za lepszą opiekę medyczną. Nazwano to szarą strefą, jednak nie wymyślono sposobu, by te lepsze usługi medyczne zagwarantować przeciętnemu ubezpieczonemu. Wręcz odwrotnie - z roku na rok jest gorzej, poprawiają się jedynie warunki dla korupcji, łapownictwa, nieuczciwości, nepotyzmu. O tym, że znaczna część pracowników ochrony zdrowia cierpi na niedostatek, wiedzą wszyscy. Jednak część lekarzy nie narzeka. Należą do nich z pewnością właściciele praktyk działających w podstawowej opiece zdrowotnej, którzy zatrudniają pracowników nie zapewniając im godziwego wynagrodzenia, nierzadko traktując pielęgniarki i położne w tychże praktykach przedmiotowo.

 

KTO KORZYSTA W KRYZYSIE

Obecna sytuacja zagraża bezpieczeństwu zdrowotnemu społeczeństwa. Niedopuszczalne jest jednak, aby jedna grupa zawodowa wykorzystywała kryzys do wygrywania większych korzyści dla samych siebie.

Lekarze nie mają monopolu na słuszność i nieomylność w sprawach dotyczących organizacji i finansowania opieki zdrowotnej. Ich racje nie zawsze są zgodne z interesem pacjentów, a przede wszystkim odbiegają od racji innych profesji medycznych. Jesteśmy świadkami walki lekarzy poz o środki finansowe dla ich praktyk. W tej walce stawiają medycynę naprawczą (porady, zabiegi) ponad promocję zdrowia, profilaktykę, edukację zdrowotną, pielęgnowanie, fizykoterapię.

 

Zdumiewają ich ataki na samodzielne praktyki pielęgniarek i położnych rodzinnych, propozycje rozwiązań przeczących zasadom równości podmiotów na rynku świadczeń zdrowotnych i ustawowym zapisom dotyczącym zawodów pielęgniarki i położnej. Kontraktowanie usług pielęgniarek i położnych rodzinnych poprzez pośrednika-lekarza skazuje pielęgniarki i położne na pełnienie roli podwykonawcy, tj. świadczeniodawcy drugorzędnego, mniej znaczącego dla systemu opieki zdrowotnej. Postulat łączenia zadań pielęgniarek zabiegowych z zadaniami pielęgniarek i położnych rodzinnych budzi zaś pytanie: czy lekarz rzeczywiście musi zarabiać na ograniczaniu dostępności i jakości usług społeczeństwu ?

 

MODEL RELACJI

Proponowany przez lekarzy sposób i poziom wynagradzania pielęgniarek i położnych rodzinnych jest nie do zaakceptowania. Nie doceniają oni obowiązku kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych, nie dostrzegają ich aspiracji rozwoju zawodowego, podnoszenia jakości udzielanych świadczeń. Najchętniej widziany przez lekarza model wzajemnych relacji można scharakteryzować krótko: pielęgniarka i położna ma wykonywać polecenia, nie domagać się zmian, nie dyskutować, a już na pewno - nie może wykonywać samodzielnego zawodu.

Samorząd zawodowy pielęgniarek i położnych ma złe doświadczenia związane z zatrudnianiem przedstawicieli naszych zawodów w praktykach lekarskich, zarówno na zasadach tzw. podkontraktów, jak i w oparciu o umowy o pracę. Sytuacja jest tym trudniejsza, że każde podjęcie dyskusji ze środowiskiem lekarzy kończy się konfliktem, ograniczeniem kompetencji bądź utratą pracy przez osoby, które mają odmienne zdanie. Tymczasem pielęgniarki i położne to nie pomoc biurowa, rejestratorka czy osoba sprzątająca gabinet. Ramy naszych zawodów ustala ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej. Ustawa zapewnia nam należyte miejsce w systemie ochrony zdrowia.

 

SÓL W OKU

Bulwersująca jest niekonsekwencja decydentów, która sprawia, ze jednej grupie pracowników medycznych płaci się za dyspozycyjność, doskonalenie zawodowe, prawo do wypoczynku, nawet za bojkot udzielania świadczeń, a innym, którzy nota bene stanowią większość, płaci się nieporównywalnie mniej, choć wykonują ciężką pracę w trudnych i obciążających warunkach. Tak bowiem pracują pielęgniarki i położne w spółkach lekarskich oraz polskich szpitalach.

 

Lekarze uważają, że to oni powinni dysponować całością środków przeznaczonych kapitacyjnie na podstawową opiekę zdrowotną, decydować, jaka ich część będzie wypłacona za pracę pielęgniarek i położnych oraz innych świadczeniodawców. Trudno się dziwić, ze dla lekarzy - samodzielne zakłady pielęgniarskie są solą w oku. Rzetelna wycena świadczeń zdrowotnych udzielanych przez poszczególne grupy świadczeniodawców jest trudna, ale możliwa do dokonania.

Nie widzę żadnej przeszkody, aby dokonać uczciwej analizy kosztów wszystkich świadczeniodawców (istniej m.in. katalog świadczeń realizowanych przez pielęgniarki i położne, określony jest też czas realizacji ich usług) i ustalić poziom ich przychodów ze środków publicznych. Lekarze w podstawowej opiece zdrowotnej (na szczęście nie wszyscy) wolą jednak uzurpować sobie prawo do wyłącznej racji oraz patent na wiedzę o organizacji i finansowaniu systemu. Szafują przy tym hasłami, ze robią to dla dobra i w imię zdrowia obywateli. Gdyby jednak byli prawdziwymi rzecznikami interesów pacjentów, mówiliby zawsze, że najpełniejszą i najlepszą opiekę pacjent dostanie wtedy, gdy lekarze, pielęgniarki i położne oraz przedstawiciele innych zawodów medycznych będą współpracować na partnerskich zasadach.

Ciągle jest jeszcze czas i pora, by zasiąść do wspólnych rozmów, by ze słowa współpraca uczynić wartość, a nie wytarty slogan. Jesteśmy do takich rozmów i prawdziwej współpracy gotowi, choć nikt tak dobrze jak pielęgniarki i położne wie, czym jest ciężka praca za minimalne wynagrodzenie. Ale również niewiele osób poza nami wie, ze zdrowie i poczucia bezpieczeństwa pacjentów nie można traktować jako karty przetargowej.                     Przedruk Służba Zdrowia Nr. 9-12, 5-16 lutego 2004 r.